Geschreven door
Larissa Zwart
Headhunter & Equity Partner
Inhoudsopgave
Delen
Blogs
From Macro to Micro
Wereldwijde onzekerheid sijpelt op eigen wijze door in het dagelijkse werk en de dagelijkse keuzes. Deze overweging kijkt naar wat binnen onze controle blijft wanneer de wereld om ons heen onvoorspelbaar aanvoelt, en waarom aandacht voor het kleine en persoonlijke nog altijd telt.
De laatste tijd merk ik hoe de wereld steeds meer doorsijpelt in mijn dagelijkse werk. Niet op een directe, tastbare manier, maar meer in energie. Een bepaalde ondertoon. Voorzichtigheid. Aarzeling. Alsof we collectief de voet iets van het gaspedaal hebben gehaald. En het is merkbaar. Ook bij mij. Ook op kantoor.
In gesprekken met kandidaten. Met opdrachtgevers. In beslissingen die worden uitgesteld, of voorzichtiger worden benaderd dan voorheen. Het is geen paniek, maar zeker ook geen volledig vertrouwen. Meer een "laten we eens zien wat er gebeurt".
Eigen richting
Wat mij aan het denken zet: is er ooit een moment waarop er niets gebeurt?
Ik kom vaak terug op The Monk Who Sold His Ferrari. Niet omdat ik de mijne ga verkopen (nog steeds bezig om er eerst één te bemachtigen 😉), maar vanwege dat eenvoudige idee: u bepaalt zelf uw richting, of u laat externe omstandigheden die voor u bepalen. En eerlijk gezegd is dat tweede veel makkelijker.
DNA
Als ik het een stap verder doordenk, vraag ik me af wat deze aanhoudende blootstelling aan onzekerheid op termijn doet. Niet alleen met ons, maar ook met de volgende generatie die de arbeidsmarkt betreedt. Vooral degenen die opgroeien in delen van de wereld waar instabiliteit geen nieuws is, maar dagelijkse realiteit. Wat voor "DNA" ontstaat daardoor? Groeit u op in een wereld vol mogelijkheden, of een wereld gevormd door angst? En wat betekent dat, uiteindelijk, voor sectoren, of eigenlijk beroepen zoals het onze, waarbij hospitality gebouwd is op openheid, vertrouwen en oprechte menselijke verbinding?
Micro
Ik heb de antwoorden niet. Maar ik denk er wel over na. Voor mezelf probeer ik de dingen klein te houden. Want hoe groot de wereld ook aanvoelt, mijn werkelijke invloed ligt op microniveau. Mijn werk. Mijn gesprekken. Mijn keuzes. En misschien wel het belangrijkst: de mindset die ik daarin meebreng.
Een citaat dat steeds bij me terugkomt, van Reinhold Niebuhr:
"God, geef mij de kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen, de moed om te veranderen wat ik kan, en de wijsheid om het verschil te zien."
Misschien ook voor u een fijne gedachte om de komende dagen bij stil te staan.
Iedereen een fijne Pasen gewenst.
